ท่าดีทีเหลว




 มีพระอินทร์อยู่องค์หนึ่งมีหน้าที่คอยช่วยเหลือมนุษย์  จึงไม่มีเวลาพักผ่อน  วันหนึ่งพระอินทร์คิดจะเลิกทำหน้าที่นี้    จึงมีความคิดที่จะหาผู้ทำหน้าที่แทน  โดยผู้ทำหน้าที่แทนต้องมีคุณธรรม    โดยเฉพาะอย่างยิ่งต้องไม่โลภ  พระอินทร์จึงได้ลงมาสู่โลกโดยแปลงร่างเป็นมนุษย์ธรรมดา     แล้วเข้าไปสู่หมู่บ้านแห่งหนึ่ง   เพื่อแสวงหาบุคคลที่มีจิตใจสูง   มีคุณธรรมที่เหมาะแก่การรับตำแหน่ง
 พระอินทร์ปลอมได้ตรงไปยังมัคนายกวัด   ที่เขาเล่าลือกันว่าเป็นผู้มีคุณธรรมยิ่งนัก    เมื่อสนทนากันพอสมควรแล้ว    พระอินทร์ก็ทดลองโดยเอานิ้วไปชี้ที่ก้อนหินเล็ก ๆ ก้อนหนึ่ง  ทันใดนั้น   ก้อนหินก็กลายเป็นทองคำธรรมชาติทันที    
  พระอินทร์ปลอมจึงมอบให้แก่มัคคทายก   แล้วก็เดินทางออกจากหมู่บ้านนั้น   ขณะที่พระอินทร์กำลังนั่งพักอยู่ที่ใต้ต้นไม้ท้ายหมู่บ้านอยู่นั้น    มัคคทายกก็วิ่งกระหืดกระหอบมาให้พระอินทร์เปลี่ยนทองคำธรรมชาติให้เป็นทองคำแท้    ทำให้พระอินทร์ผิดหวังเป็นยิ่งนัก
พระอินทร์ได้พบกับคนดีอีกมากมาย   และได้เสกก้อนหินให้เป็นทองคำแก่ทุกคน    แต่ทุกรายก็ขอก้อนใหญ่กว่าเดิมทั้งสิ้น จนพระอินทร์คิดว่า  ในโลกนี้คงไม่มีคนที่ทรงคุณธรรมแท้จริงแม้แต่คนเดียว  
ก่อนจะกลับคืนสู่สวรรค์   พระอินทร์ได้แวะไปสนทนากับดาบสในอาศรมกลางป่า    พระอินทร์ประทับใจในความรู้และคุณธรรมของดาบสมาก  แต่เพื่อเป็นการทดลอง   จึงชี้นิ้วเสกก้อนหินให้เป็นทองคำ  แล้วยื่นให้แก่ดาบส
 “อาตมาไม่ต้องการอะไรหรอก   เพราะอาตมาสละทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว”  ท่านดาบสตอบอย่างไม่มีเยื่อใย  
  พระอินทร์ดีใจมากและเริ่มรู้สึกว่า    ท่านได้มาพบคนที่ต้องการแล้ว    แต่เพื่อความแน่ใจท่านจึงได้เสกก้อนหินให้เป็นทองคำก้อนใหญ่กว่าเดิม   แต่ดาบสก็ปฏิเสธอย่างแข็งขันเช่นเดิม   พระอินทร์ได้เสกก้อนหินให้อีกหลายครั้ง    แต่ก็ไม่สามารถจะทำให้ดาบสรับได้
 “ถ้าอย่างนั้นท่านต้องการอะไร ?”
  พระอินทร์ถามขึ้นด้วยความพอใจ  เพราะเชื่อว่าได้พบผู้ดำรงตำแหน่งแทนแล้ว   ฝ่ายดาบสอิดเอื้อนอยู่ครู่หนึ่ง    ตาจ้องไปที่นิ้วชี้ของพระอินทร์ที่ปลอมตัวมาแล้วตอบว่า  
  “อาตมาต้องการนิ้วมือของท่าน” 
พระอินทร์ได้ฟังแทบจะหงายหลังด้วยความผิดหวัง   แล้วก็รีบกลับคืนสู่สวรรค์โดยไม่หันหลังกลับมาอีกเลย