วินัยมุข ๓ นักธรรมชั้นเอก




สังฆกรรม

แปลว่า กรรมที่สงฆ์พึงกระทำ หมายถึงงานหรือกิจกรรมทางพระวินัยที่สงฆ์คือภิกษุตั้งแต่ ๔ รูปขึ้นไป ต้องประชุมกันทำให้สำเร็จโดยพร้อมเพรียง

  มูลเหตุที่ให้เกิดสังฆกรรมมี  ๒  คือ  

๑.  ภิกษุบริษัทมากขึ้น.

๒.  มีพระพุทธประสงค์จะให้สงฆ์เป็นใหญ่ในการบริหารคณะ.

คำสวดในสังฆกรรมที่ต้องใช้  มี  ๒  คือ :-

๑.  ญัตติ  คำเผดียงสงฆ์.

๒.  อนุสาวนา  คำประกาศความปรึกษาและตกลงของสงฆ์.

พวกที่ถูกห้ามไม่ให้รับบรรพชา  มี  ๘  พวก  คือ

๑.  คนมีโรคอันจะติดต่อกันเป็นต้น  คือโรค  ๕ อย่าง  มีโรคเรื้อน เป็นอาทิ.

๒.  คนมีอวัยวะบกพร่อง  คือมีมือเท้าขาดเป็นต้น.

๓.  คนมีอวัยวะไม่สมประกอบ  คือมีมือเป็นแผ่นเป็นต้น.

๔.  คนพิการ  คือคนตาบอดตาใสเป็นต้น.

๕.  คนทุรพล  คือคนแก่ง่อนแง่นเป็นต้น.

๖.  คนมีเกี่ยวข้อง  คือคนอันมารดาบิดาไม่ได้อนุญาตเป็นต้น.

๗.  คนเคยถูกลงอาญาหลวง  มีหมายปรากฏอยู่  คือคนถูกเฆี่ยน หลังลายเป็นต้น.

๘.  คนประทุษร้ายความสงบ  คือโจรผู้ร้ายที่ขึ้นชื่อโด่งดังเป็นต้น.

พวกที่ถูกห้ามไม่ให้อุปสมบท  มี ๑๐  คือ

๑.  คนไม่มีอุปัชฌาย์.

๒.  มีคนอื่นจากภิกษุเป็นอุปัชฌาย์.

๓.  ถือสงฆ์เป็นอุปัชฌาย์.

๔.  ถือคณะเป็นอุปัชฌาย์.

๕.  คนไม่มีบาตร.

๖.  คนไม่มีจีวร.

๗.  คนไม่มีทั้งบาตรทั้งจีวร.

๘.  คนยืมบาตรเขามา.

๙.  คนยืมจีวรเขามา.

๑๐. คนยืมทั้งบาตรทั้งจีวรเขามา.

ดาวน์โหลดสื่อการสอน